خدا دلش برای من تنگ شده بود

و به تمام “دوستت دارم ” های ناگفته ای که پشت دیوار غرورمان ماندند. و ما آنها را بلعیدیم تا نشان دهیم که منطقی هست؛ و بدهکاریم به تمام “نگاههایی” که از چشمان هم دزدیدیم تا نشان دهیم اسیر عشق نیستیم؛ و به “دستهایمان” که نوازش را از آنها دریغ کردیم تا مبادا مهرمان بر دیگری نمایان شود؛ و به “نفسهایمان” که حبسشان کردیم تا به شماره افتادنشان خبر از سرّ درونمان ندهد؛ و به “احساسمان” که اجازه ندادیم بر زب خدا دلش برای من تنگ شده بود...

چند تا گردوى نشكسته توى قوطي مانده بود. مى خواستيم براى صبحانه بشكنيم، گفتم همه را خورديم، اين چند تا را بكاريم. گفتند نه. من يك دانه گردوى سهم خودم را برداشتم، ترك مختصرى روى پوسته اش انداختم، گذاشتم در آب خيس بخورد. دو روز بعد كاشتم. مدتى كه گذشت، جوانه كرد و از خاك سر بيرون آورد. بعد پدر مرد. پدر را خاك كرديم. گفتم گردو مغز است و پوست است. چه مى شود كه جوانه مى كند و درخت مى شود؟ يك چيزى بايد ب خدا دلش برای من تنگ شده بود...